Przebywający z wizytą w Podlaskiem książę Karol odwiedził Kruszyniany, gdzie spotkał się z polskimi Tatarami, wstąpił do zabytkowego meczetu i spróbował specjałów tatarskiej kuchni.
Jego Królewska Wysokość Karol Mountbatten-Windsor Książę Walii i Książę Rothesay – prawowity następca tronu Zjednoczonego Królestwa urodził się 14 listopada 1948 w Londynie jako najstarszy syn Królowej ElżbietyII i Filipa Mountbattena księcia Edynburga. Na uroczystym chrzcie nadano mu imiona Charles Philip Arthur George. Zdaniem ukochanego wuja lorda Mountbattena, monarchia wprawdzie nie przeżyłaby bez rozgłosu, ale musi „służyć krajowi i wykonywać swoją pracę jak najlepiej". Najwyraźniej Karol słuchał wuja Dickiego od najmłodszych lat bo starał się dobrze przygotowywać do roli przyszłego króla. Dla przykładu, tytuł księcia Walii tradycyjny tytuł następców tronu potraktował poważnie i przez pewien czas studiował walijski, choć jego poprzednicy nigdy się tym nie interesowali. Od początku też starał się podobać ojcu, który skierował go marynarki wojennej zgodnie z tradycją rodzinną. Jego służba wojskowa nie była tylko teatralnym przedstawieniem. Karol dowodził okrętem, choć admiralicja obsadziła jednostkę doborową załogą by następcy tronu nie stało się nic złego. Wielu zresztą uważało, że przyszły monarcha i tak szuka zbyt niebezpiecznych specjalności i sportów. Karol miał dobre wyniki, jako nurek głębinowy, spadochroniarz, pilot, jeździec i żeglarz. Biografowie 62-letniego dziś mężczyzny - często uważanego za oryginała, samotnika i dziwaka, a sławnego głównie przez małżeństwo z medialną i tragiczną postacią, Dianą - dociekają psychologiczno-rodzinnej skazy jego osobowości. Karol był chłopcem wyjątkowo skromnym i uprzejmym jak na swój wiek i środowisko. Sam zawsze nieskazitelny w obejściu, oczekiwał od innych, że będą mu się odwzajemniać tym samym. „Brak ogłady, szczególnie u polityków i urzędników doprowadzał go do skrywanej furii i do tego nieprędko wybaczał urazy" - pisał biograf Jonathan Dimbleby. Ale łagodność okazuje się cienką politurą, bo arystokracja jest chłodna, może nawet okrutna. Doświadczył tego dawniej jego ojciec, książę Filip, który pochodził zubożałej greckiej rodziny królewskiej wygnanej z kraju po przegranej wojnie z Turcją. Po koronacji Elżbiety dwór angielski traktował go z „lekceważeniem, graniczącym z pogardą". Książę Filip zapewne uważał, że synowi przyda się w życiu dużo szorstkości i że choć uprzywilejowany, powinien wyposażyć się we własny pancerz. Karol powierzany był niańkom, kierowany do szkół z internatem - w tym do Gordonstoun dawnej szkoły ojca skopiowanej z niemieckiego wzoru Hohenzollernów „dla stworzenia liderów, którzy nigdy nie dopuszczą do upokarzającej klęski", także i do Australii, gdzie najczęściej był przedmiotem szyderstw i nękania, a rozpaczliwe w tonie listy do rodziców, nic nie dały. Nie zabrano go stamtąd. Młodość następcy tronu przypada na lata rewolucji seksualnej, nowej swobody, którą zapewnił wynalazek pigułki antykoncepcyjnej. Przemiana obyczajów staje się bardziej widoczna, gdyż media stopniowo tracą rewerencję w stosunku do rodziny królewskiej i tropią romanse książąt, co dawniej było nie do pomyślenia. Karol, wierny radom wuja Mountbattena, stara się obracać w tych sprawach w kręgu tylko odpowiednich kobiet; trudno dziś powiedzieć, dlaczego nie oświadczył się w młodości swej dzisiejszej żonie Camilli. Może za długo zwlekał z decyzją? Camilla poślubiła późniejszego generała Parker-Bowlesa, a Karolowi polecono młodą, nietkniętą - co wedle ówczesnych poglądów establishmentu było równie ważnym wymogiem, co przynależność do arystokracji i kościoła anglikańskiego - urodziwą dziewczynę, Dianę. Wysoka, szczupła, nieśmiała blondynka przypadła do gustu parze królewskiej ale nie Karolowi, który w tym czasie ponownie zaczął spotykać się z Camillą. W końcu 24 lutego 1981 ogłoszono zaręczyny pary, a pięć miesięcy później 29 lipca 1981 w katedrze św. Pawła, w Londynie odbył się bajkowy ślub księcia Walii z Lady Dianą Frances Spencer. Małżeństwo z nią było jaskrawym i smutnym nieporozumieniem, przez lata niewidocznym dla opinii publicznej. Diana po ślubie, nie bardzo wiedziała, jak sobie wypełnić czas, nie umiała się wtłoczyć w sztywne rygory dworu, nie starała się też podzielać żadnych zainteresowań ani rozrywek Karola, w gruncie rzeczy uciekali od siebie przy każdej okazji. Karol zawsze podkreślał, iż nie jest człowiekiem miasta, że kocha wieś i spokojne, dawne angielskie życie, a Diana, 12 lat od niego młodsza, nie chciała takiego życia. Para doczekała się dwóch synów: * Książę Wilhelm Arthur Philip Louis Mountbatten-Windsor urodził się 21 czerwca 1982 roku * Książę Henryk Charles Albert David Mountbatten-Windsor zwanym Harrym urodził się 15 września 1984roku Pięć lat po bajecznym ślubie małżeństwo chyliło się ku upadkowi. W międzyczasie Karol wznowił znajomość z Camillą, a Diana szybko zaczęła szukać pocieszenia u innych mężczyzn. Mimo to obydwoje nadal razem występowali publicznie i zgodnie poświęcali się działalności dobroczynnej. Do separacji doszło w końcu lat 80 – on mieszkał w Highgrove, ona w Pałacu Kensington. Do oficjalnej separacji doszło w 1992. Rozwód nastąpił 28 sierpnia 1996 a w rok po tym wydarzeniu 31 sierpnia 1997 w Paryżu Diana zginęła w wypadku samochodowym. I jak to zwykle bywa w życiu a nie w bajce rozwód, a potem tragiczna śmierć i pogrzeb Diany, ujawnił w Anglii dwa skonfliktowane światy. Płacząca większość, zakochana w „księżnej ludzkich serc", uważała, że rodzina królewska skrzywdziła Dianę, szczerą, prostą i niewinną dziewczynę, chorą na bulimię, cierpiącą z powodu zdrad męża, chłodu i samotności w rodzinie i małżeństwie. Milcząca początkowo, bardziej elitarna mniejszość uważała, iż Diana była wyborem fatalnym, osobą nieśmiałą, niezrównoważoną, przy tym płochą, bez jakichkolwiek poważniejszych zainteresowań i bez pomysłu na życie. Niestety przez nagłą śmierć Diany, Książę Karol mimo rozwodu znowu nie mógł poślubić Camilli i już nie tylko z powodów czysto formalnych, Camilla była katoliczką a on jak przystało na przyszłego władcę wyznania anglikańskiego, ale że tym samym naraziłby się na falę krytyki u swych przyszłych poddanych i świata który opłakiwał Dianę Mimo to, że czas po śmierci Diany był dla Karola bardzo trudny, był jednocześnie bardzo budujący. Fakt że to on osobiście poleciał po zwłoki byłej żony do Paryża , że uczestniczył w ogólnej żałobie, a potem wraz synami spotykał się bezpośrednio z ludźmi przed pałacem Buckingham w przeciwieństwie do Królowej która usiłowała być neutralna sprawił, że Karol zaskarbił sobie ciepłe uczucia ludzi i nierozważnym krokiem takim jak ślub z Camillą nie chciał ich zepsuć. Po śmierci Diany skwapliwie zarejestrowano jeszcze jedną bardzo istotna przemianę Karola otóż jakby na przekór swojemu ojcu zimnemu i oschłemu człowiekowi stał się czułym i troskliwym ojcem dla swoich synów. Wydaje się , że Książe zrobił wszystko co w jego mocy, żeby choć w minimalny sposób zastąpić Williamowi i Harremu brak kochającej matki. Z perspektywy czasu patrząc na zachowanie tej trójki wydaje się, że Karol świetnie dogaduje się z dorosłymi już przecież synami a ich więź jest wyjątkowo silna. Kiedy 9 kwietnia 2005 po pokonaniu wszystkich przeciwności w końcu długoletnia para wzięła ślub, Elżbiecie już nic innego nie pozostało jak pogodzić się z wyborem syna, choć w ślubie oficjalnie nie uczestniczyła. Pałac Buckingham wyjaśnił, że uczestniczenie w cywilnym ślubie nie przystało królowej, jako głowie Kościoła Anglii. Para królewska uczestniczyła jednak w odbywanej równolegle mszy w kaplicy św. Jerzego, celebrowanej przez arcybiskupa Canterbury Rowana Williamsa. Wiadomo już , że Królowa żyje w niewoli, jest zakładniczką swych poddanych. Natomiast książę Walii, następca tronu, ma nieporównanie większą swobodę, może robić - w granicach rozsądku - co chce, lecz za to żyje w wiecznej poczekalni na tron. Królowa Elżbieta wydaje się być w świetnej kondycji i fizycznej i psychicznej i wcale nie zamierza abdykować na rzecz Karola. Ambitny tak jak matka - która choć stanowi opokę chwiejącej się monarchii, to całe życie interesowała się tylko końmi i psami, a jedyne momenty ekscytacji, jakie zarejestrowała kamera, dotyczą wygranych na wyścigach, natomiast Karol rozwinął całą gamę zainteresowań. Z jego autoryzowanej biografii wyłania się „obraz poważnego, choć nierozumianego przez innych człowieka, pełnego ekscentrycznych, twórczych ideałów i pomysłów". Za to lewicowa prasa kpi niemiłosiernie z amatorskiej, niepopartej studiami humanistycznymi, chaotycznej i przypadkowej filozofii społecznej księcia, który całkiem niepotrzebnie ma zdanie na każdy temat. Natomiast, mądrość brytyjskiej konstytucji zakłada, że monarcha nie ma poglądów i dlatego dla wszystkich może pozostać symbolem jedności narodowej. Karol, przyszły król, też kiedyś będzie się musiał temu podporządkować. Kiedyś...Karol III z wielką pompą powitany w Paryżu - RMF24.pl - Z wielką pompą rozpoczęła się na paryskich Polach Elizejskich trzydniowa wizyta króla Karola III we Francji. Brytyjski monarcha i
Książę Karol jest posiadaczem ogromnego majątku i może sobie pozwolić na to, żeby wspierać synów ogromnymi kwotami. Skąd czerpie dochody? Prasa zainteresowała się jednym ze źródeł i trzeba przyznać, że jest nieco Karol, jako następca tronu, swoje dochody czerpie z domeny, która jest także w jego tytule, czyli z Kornwalii. Zeznania finansowe całej rodziny królewskiej są udostępniane do wiadomości publicznej, jest jednak jedno źródło zarobków, które może zaskakiwać. Jakie?Jakie jest jedno ze źródeł zarobków księcia Karola?Księstwo Kornwalii zostało utworzone w 1337 roku przez króla Edwarda II dla zapewnienia dochodów swemu następcy. Obecnie są to rozlokowane przede wszystkim w południowo-zachodniej Anglii użytki rolne i inne nieruchomości o łącznej powierzchni blisko 55 tys. hektarów. Domena obejmuje ponadto różne lokaty finansowe. Książę Karol jest też patronem kilkunastu organizacji charytatywnych. Od lat 90. następca tronu płaci podatek od dochodów – o ile wykorzystuje je dla celów prywatnych. Wiadomo, że syn Elżbiety II jest posiadaczem niebagatelnego majątku. Jednak jedno ze źródeł może Daily Telegraph dotarł niedawno do bardzo starych przepisów prawa, które powodują, że książę Walii otrzymuje sporą sumę pieniędzy. Wciąż jednak obowiązuje. Według brytyjskich dziennikarzy, zasady, według których Karol otrzymuje te aktywa, zostały prowadzone przez Wilhelma IV, które panowanie przypadło na początek XIX wieku. Chodzi o to, że książę otrzymuje spadki mieszkańców Księstwa Kornwalii, gdy ci nie pozostawią testamentu, a ich spadkobiercy nie żyją lub nie są znani. Jednak w przypadku pojawienia się krewnych zmarłego, musi oddać otrzymane aktywa. Ile może w ten sposób zyskać? Według oficjalnego raportu o dochodach Księstwa Kornwalii syn królowej otrzymał w ubiegłym roku milion funtów zgodnie z wyżej opisanym jak na dochody księcia Karola niewiele, ale suma i tak robi William i KarolKsiążę Karol podczas wywiaduKsiążę Karol i księżna Camilla świętują rocznicę ślubuElwira SzczepańskaZ wykształcenia polonistka, z zawodu redaktorka. Miłośniczka crossfitu i zdrowego stylu życia. Wielbicielka francuskiego kina, włoskiej kuchni i filmów Stanisława Barei.W lecie 1769 roku wyjechał nawet z kraju, szukając w Europie ratunku dla upadającej konfederacji. Karol Stanisław nienawidził bardzo rosyjskiej carycy Katarzyny, popierał nawet samozwańczą pretendentkę do tronu rosyjskiego – kobietę, która podawała się za księżniczkę Tarakanową, nieślubną córkę cesarzowej rosyjskiej Książę Karol, a właściwie Karol Filip Artur Jerzy, przyszedł na świat w Londynie, 14 listopada 1948 roku. Jest brytyjskim księciem, synem królowej Elżbiety II i księcia Filipa, następcą tronu. Biografia i życiorys księcia KarolaCiekawostki o księciu KaroluCytaty księcia KarolaŹródła Biografia i życiorys księcia Karola Karol, książę Walii (Charles Philip Arthur George) urodził się 14 listopada 1948 roku. Jest spadkobiercą brytyjskiego tronu jako najstarsze dziecko królowej Elżbiety II. Od 1952 roku jest księciem Kornwalii i księciem Rothesay. Jest najstarszym i najdłużej żyjącym dziedzicem w brytyjskiej historii. Jest także najdłużej żyjącym księciem Walii, który posiada ten tytuł od 1958 roku. Karol urodził się w Pałacu Buckingham jako pierwszy wnuk króla Jerzego VI i królowej Elżbiety. Kształcił się w szkołach Cheam i Gordonstoun do których uczęszczał jego ojciec – książę Filip, a także przebywał w kampusie Timbertop Gimnazjum Geelong w Wiktorii, który znajduje się w Australii. Po uzyskaniu tytułu magistra na Uniwersytecie w Cambridge, Karol służył w Królewskich Siłach Powietrznych i Królewskiej Marynarce – od 1971 do 1976 roku. W 1981 roku ożenił się z Lady Dianą Spencer, z tego związku przyszło na świat dwóch synów: książę William (ur. 1982) – później został księciem Cambridge – i książę Harry (ur. 1984) – który później został księciem Sussex. W 1996 r. para rozwiodła się po odpowiednio nagłośnionych romansach pozamałżeńskich obu stron. Diana zginęła w wypadku samochodowym w Paryżu w następnym roku. W 2005 roku Karol poślubił wieloletnią partnerkę Camillę Parker Bowles. Jako książę Walii, Karol podejmuje oficjalne obowiązki w imieniu królestwa Królowej i Wspólnoty Narodów. Karol założył The Prince’s Trust w 1976 r., sponsorując charytatywne przedsięwzięcia, jest też patronem, prezesem i członkiem ponad 400 innych organizacji charytatywnych i organizacji. Jako ekolog, podnosi świadomość dotyczącą rolnictwa ekologicznego i zmian klimatycznych, co też przyniosło mu nagrody i uznanie organizacji ekologicznych. Jego poparcie dla medycyny alternatywnej, w tym homeopatii, było krytykowane przez niektórych przedstawicieli środowiska medycznego, a jego poglądy na temat roli architektury w społeczeństwie i konserwacji zabytkowych budynków spotkały się z dużym zainteresowaniem brytyjskich architektów i krytyków designu. Od 1993 roku Karol pracował nad stworzeniem eksperymentalnego nowego miasta o nazwie Poundbury, a to w oparciu o jego preferencje. Jest także autorem i współautorem wielu książek. Ciekawostki o księciu Karolu Książę Karol od wielu lat zajmuje się mecenatem w zakresie ochrony środowiska oraz promowania rozwiązań ekologicznych. Książę Karol jest nie tylko następcą tronu brytyjskiego, ale i kilkunastu państw brytyjskiej Wspólnoty Karol prezesuje jednemu z największych brytyjskich zespołów teatralnych – Royal Shakespeare pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który ukończył wyższe studia (tytuł magistra otrzymał w 1975 roku jako specjalista w zakresie historii wypraw krzyżowych).Książę Karol posiada rangę Admirała w Królewskiej Marynarce Wojennej, a oprócz tego Generała majora w Siłach Lądowych oraz Marszałka Królewskich Sił Powietrznych. Cytaty księcia Karola „W ciągu zaledwie 15 lat w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych… planiści, architekci i deweloperzy miasta zniszczyli panoramę Londynu i zbezcześcili kopułę św. Pawła”. Źródła Zdjęcie pochodzi z portalu Autorem jest Dan Marsh. Zdjęcie zostało wykorzystane na podstawie licencji CC BY-SA Ciekawe artykuły: Niezwykły życiorys: Polub nas: Tagi: W młodości Karol był związany z wieloma kobietami i został swego czasu nazwany "najbardziej pożądanym kawalerem na świecie". Jego wielki wujek, lord Mountbatten, podobno doradził mu, że Oglądając zdjęcia księcia Karola sprzed lat można zauważyć jego ogromne podobieństwo do księcia Harry’ego. Są prawie identyczni! Porównajcie ich zdjęcia i sami oceńcie. Harry bardzo się zmienił Niedawno pojawiło się w sieci zdjęcie księcia Filipa z brodą. Podobieństwo między dziadkiem i wnukiem Harry’m było niesamowite. Teraz, dzięki niektórym zdjęciom księcia Karola z 1976 roku stało się jasne, że Harry jest także podobny do taty. Książę wyrósł na prawdziwego mężczyznę, a niedawno był jeszcze słodkim chłopcem… Broda księcia Harry’ego to obecnie jego znak rozpoznawczy. Taką samą nosił kiedyś książę Karol. To właśnie wtedy wyglądał zaskakująco podobnie jak jego syn, książę Harry. Twitter Książę Harry to kopia ojca? Książę Karol nigdy nie pokazywał się oficjalnie z brodą. Przypadkowo wypłynęło jego prywatne zdjęcie z 1976 roku, na którym ma zarost. Fotografia ukazuje niebywałe podobieństwo obu mężczyzn. Pinteres Fani rodziny królewskiej z całego świata oszaleli na punkcie tego porównania ojca z synem. Szczególnie, że wciąż pojawiają się plotki, że Harry nie jest biologicznym synem Karola. Happy 70th birthday to HRH The Prince of Wales. — Clarence House (@ClarenceHouse) November 14, 2018 Harry odchodzi z dworu królewskiego O Harrym i bez tego jest ostatnio głośno. Wszystko dlatego, że wraz z żoną zdecydowali iż będą prowadzić normalne życie i przeniosą się do Kanady. Podobno właśnie tam jego żona chce rozwijać swoją karierę aktorską. Opinia publiczna jest w szoku, tak jak sama królowa, która podobno dowiedziała się o decyzji wnuka z mediów. Książę Karol oświadczył iż wraz z odejściem z rodziny królewskiej, młodzi pożegnają się również z pieniędzmi jakie dostawali za pełnienie swoich urzędów. Książę Harry jest tego świadomy, ale chce sam utrzymać swoją rodzinę: Zamierzamy zrezygnować z pełnienia ważnych ról w ramach rodziny królewskiej i pracować, by stać się niezależni finansowo. Co sądzicie o ostatnich zawirowaniach na dworze królewskim? Czy uważacie, że Harry jest bardzo podobny do Karola? Źródła: Instagram (miniatura wpisu), Pinteres
Spis treści Życiorys i biografia księcia Filipa Dzieciństwo i młodość Wykształcenie Związek z Elżbietą Ojciec Małżonek królowej Pasje Śmierć Życiorys i biografia księcia Filipa Filip książę Edynburga (Filip Mountbatten) przyszedł na świat 10 czerwca 1921 r. na Korfu w Grecji. Mąż królowej Elżbiety II. Nosił tytułu: książę Edynburga, hrabia Merioneth, baron Greenwitch oraz Lorda Wielkiego Admirała Marynarki (tytuł ten otrzymał z okazji 90. urodzin). Dzieciństwo i młodość Książe Filip miał królewskie korzenie, pochodził z rodu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg. Jego ojcem był książę Andrzej (syn króla Grecji), a matką księżna Alicja Bettenberg. Mimo że pochodził z greckiej i duńskiej rodziny królewskiej, nie był traktowany jak jej członek. Jego rodzina została wygnana, kiedy był jeszcze dzieckiem. Zamieszkali w Saint-Cloud we Francji. Do wygnania doszło w związku z wojskowym przewrotem, który miał miejsce w Grecji 11 września 1922 r. Wojsko rozgoryczone klęską w wojnie grecko-tureckiej doprowadziło do abdykacji króla Konstantyna I. Cała jego rodzina została wygnana, wszystkim odebrano obywatelstwo greckie. Wykształcenie Filip odebrał solidne wykształcenie. Początkowo uczył się szkole w Paryżu. Następnie wysłano go do brytyjskiej Cheam School. Później ukończył ją również jego syn Karol. Po ukończeniu szkoły wyjechał do Niemiec, gdzie kształcił się w Schule Schloss Salem. W 1934 r. rozpoczął studia z Gordonstoun w Szkocji. W tym czasie jego siostry wyszły za mąż za arystokratów pochodzących z Niemiec. W 1937 r. jedna z sióstr, najbliższa jego sercu Cecylia, zginęła w wypadku lotniczym razem ze swoimi synami. Szesnastoletni Filip bardzo przeżył utratę członka rodziny. Zdecydował, że wstąpi do Royal Navy College w Darthmount. Rozpoczął służbę wojskową. Na początku lat 40. przebywał na pokładzie HMS Ramillies na Oceanie Indyjskim, HMS Valiant, gdzie wziął udział między innymi w bitwie o Kretę. W 1942 r. awansował na porucznika. Został też jednym z najmłodszych oficerów służących w Royal Navy. W czasie wojny był również zastępcą dowódcy HMS Wallace, służył też na niszczycielu HMS Whelp. Po wojnie rozpoczął pracę w Szkole Oficerskiej w Corsham. Związek z Elżbietą Przyszła królewska para poznała się dzięki hrabiemu Mounthbattenowi, który poprosił Filipa, aby ten zajął się królewskimi córkami, kiedy te odwiedzały Akademię Marynarki w Dartmouth. Bardzo szybko zbliżyli się do siebie z Elżbietą. Mimo że jej rodzice nie zaakceptowali tego związku, para doprowadziła do zaręczyn (1946 r.). Decyzją króla Jerzego VI para musiała czekać ze ślubem, aż Elżbieta osiągnie wiek 21 lat. Pobrali się 20 listopada 1947 r. w opactwie westminsterskim. Filip otrzymał tytuły księcia Edynburga, hrabiego Marioneth, barona Greenwich. Młode małżeństwo zamieszkało w Clarence House w Londynie. Po ślubie Filip wrócił do pracy w marynarce na Malcie. W czasie kiedy król Jerzy VI podupadał na zdrowiu, coraz więcej obowiązków powierzano jego córce Elżbiecie. W związku z tym młode małżeństwo dużo podróżowało. Odwiedzili między innymi Kanadę (1951 r.), kraje Wspólnoty Narodów (1952 r.). Kiedy przebywali w Kenii, dotarła do nich wiadomość o śmierci króla Jerzego VI (6 lutego 1952 r.). Ojciec Ojciec czworga dzieci: Karola, Anny. Andrzeja i Edwarda. Jego najstarszy syn, książę Karol, przyszedł na świat 14 listopada 1948 r. Małżonek królowej Obowiązkiem księcia Filipa było wspieranie i towarzyszenie królowej w czasie jej oficjalnych wystąpień w kraju i w podróżach zagranicznych. Przerwaną podróż po krajach Wspólnoty królewska para powtórzyła na przełomie 1953-1954 r. Z kolei w 1956 i 1957 r. książę Filip wyruszył w podróż dookoła świata. Pływał jachtem HMY Britannia. 31 sierpnia 1997 r., kiedy zmarła księżna Diana, Filip i Elżbieta wraz z wnukami przebywali na wakacjach. Książę wspierał działalność dobroczynną. Patronował ponad 800 organizacjom. Książę zdecydował się wycofać z życia publicznego 4 maja 2017 r. Decyzja ta była motywowana pogarszającym się stanem zdrowia i coraz częstszymi wizytami w szpitalach. Kilka miesięcy później, bo 20 listopada 2017 r., królewska para obchodziła 70. lecie ślubu. Z księciem Filipem jest związanych kilka skandali. W tym między innymi ten dotyczący małżeństwa jego syna. Miał naciskać na księcia Karola, aby ten poślubił lady Dianę (rok 1981). A w późniejszych latach razem z królową mieli przekonywać ich do trwania w małżeństwie. Pasje W młodości z zamiłowaniem uczył się żeglować, jeździć na nartach wodnych i latać helikopterem (spędził w powietrzu prawie sześć tysięcy godzin). Chętnie grał również w polo. Zbierał kreskówki. Sam również próbował swoich artystycznych sił i malował obrazy. Śmierć Książę Filip zmarł 9 kwietnia 2021 w zamku Windsor roku w wieku 99 lat. Książę w czerwcu obchodziłby 100 lat. Podobne biografie i życiorysy Źródła Zdjęcie pochodzi z portalu Zdjęcie zostało wykorzystane na podstawie domeny publicznej. Autor zdjęcia: Paliano.
Chora ta monarchia angielska, tyle wam napiszę. A książe Filip to już w ogóle, zdradzał Elżbietę z wieloma kobietami, tak samo mąż Księżniczki Małgorzaty itd. Król Karol III nie
Miała słabość do mężczyzn zajmujących się końmi Królowa Elżbieta II i książę Filip byli małżeństwem niemal 74 lata, dopóki nie zakończyła go śmierć księcia. Dla monarchini była to miłość od pierwszego wejrzenia. Już jako trzynastolatka nie widziała świata poza swoim ukochanym. Wtedy też postanowiła, że przystojny oficer zostanie jej mężem. Kilka lat po tym, gdy wzięli ślub Elżbieta została królową Wielkiej Brytanii. Od tego momentu ich małżeństwo nie wyglądało już tak samo... Wprost mówi się o tym, że książę Edynburga zdradzał królową i nie pozostawał obojętny na urodę znanych kobiet. Mało kto jednak wie o tym, że monarchini przez lata miała u swojego boku mężczyzn, którzy byli gotowi zrobić dla niej wszystko. Królowa miała słabość do... nadwornych koniuszy. Jak poprawnie należy przywitać się z królową? Nawet Kate i Meghan miały z tym problem! Romanse Elżbiety II - kim był kochanek Elżbiety II? Dla niej to była miłość od pierwszego wejrzenia. Przystojnego młodego oficera poznała, mając zaledwie trzynaście lat. Początki jednak nie były łatwe. Choć książę Filip miał temperament, niebanalną urodę i specyficzne poczucie humoru, to brakowało mu odpowiedniego pochodzenia, nie miał wykształcenia i zdaniem wielu, miał zbyt bliskie relacje z nazistami. Wielokrotnie oskarżano go o zdrady i romanse z arystokratkami. Listy do niedoświadczonej w romansowaniu (wówczas jeszcze) księżniczki Elżbiety mu nie wystarczały. Chętnie spędzał czas w towarzystwie starszych i nieco dojrzalszych dam. Szybko sprawił, że zaczęła mieć wątpliwości dotyczące tego, czy jest jej wierny. Pierwsze kłopoty zaczęły się jeszcze w 1956 roku. Zobacz: Książę Karol złożył hołd księciu Filipowi. Padły wyjątkowo poruszające słowa... W 1956 roku podczas podróży do Australii, książę Filip otwierał Letnie Igrzyska Olimpijskie. Przy okazji odwiedził Gambię, Wyspy Galapagos i Falklandy i używał życia do woli – razem z kolegami tańczyli całe noce, strzelali do krokodyli i w każdym porcie zapraszali na pokład piękne kobiety. Po powrocie Filipa do Anglii gazety szydziły, że książę jedynie odwiedza swój kraj. Wraz z kumplem Mikiem Parkerem często bywali także na dekadenckich imprezach u fotografa Baona Nahuma, podczas których, jak pisze Marek Rybarczyk w swojej książce Tajemnice Windsorów: „gości obsługiwały kelnerki ubrane tylko w fartuszki, a po przyjęciu można było eksperymentować z seksem w kajdankach lub sadomaso. Podobno podczas jednego z takich szalonych przyjęć lat 60. książę Filip wystąpił w fartuszku w roli półnagiego kelnera”. Nic dziwnego, że z każdą nową informacją o romansach i zdradach księcia Filipa, królowa jeszcze bardziej poświęcała się obowiązkom. Im bardziej on się od niej odsuwał, tym bardziej ona zaczynała zamykać się w służbie państwu. Nie od dziś mówi się, że od lat żyli w smutnym pozbawionym miłości małżeństwie. Wciąż łączyła ich jednak przyjaźń i podobne poczucie humoru. Jak pisał jeden z historyków, ich małżeństwo wciąż trwało, bo „tylko on widział w królowej człowieka”. Romanse królowej Elżbiety II - Patrick Plunket Od czasu koronacji w 1953 roku królowa sprawia wrażenie osoby nad wiek poważnej, natchnionej niemal boską misją. O ewentualnych romansach Elżbiety II wiadomo niewiele. Pomimo licznych zdrad męża i jego obojętności oraz ogromnego poświęcenia służbie monarchii udało się jej ocalić skrawki życia osobistego. Ponoć królowa miała bliską relację z dworskim koniuszym, Patrickiem Plunketem. Był nie tylko jej doradcą, ale także przyjacielem i powiernikiem sekretów. Służbę na królewskim dworze rozpoczął w 1948 roku jeszcze jako adiutant króla Jerzego VI. Podobno już od pierwszego spotkania, Elżbieta II nie miała wątpliwości, że odnalazła bratnią duszę. Gdy wstąpiła na tron w 1952 roku zatrzymała go na stanowisku. Dwa lata później baron Patrick Plunkett awansował i stał się wiceochmistrzem dworu. Przez dobre dwadzieścia lat często odbywali konne przejażdżki. To on namówił królową, by wyszła poza obrane przez siebie schematy, opuściła mury pałacu i zobaczyła jak żyją zwykli ludzie. Poniedziałek stał się dla nich dniem sekretnych wypadów - do kina, teatru czy na kolację. Choć oboje pozwalali sobie na szalone wypady, nie zapominali o tym, by nie narażać królowej na niebezpieczeństwo. Dlatego w każdej miejsce udawali się Range Roverem monarchini. Ta na czas jazdy osłaniała twarz kołnierzem płaszcza bądź szalem, co uniemożliwiało fanom jej rozpoznanie. Patricka często zapraszano na prywatne przyjęcia rodziny królewskiej, ponieważ miał niezwykłe poczucie humoru i nawet w najtrudniejszej sytuacji potrafił rozśmieszyć królową. Wyzwał w niej spontaniczność, co niewielu się udawało. Królowa doceniała w nim pogodę ducha, serdeczność i wielkoduszność, które były jej szczególnie potrzebne, gdy dowiadywała się o kolejnych przygodach księcia Filipa. Patrick Plunket do samego końca pozostawał z królową w serdecznych stosunkach. Oficjalnie zawsze zwracał się do niej zgodnie z etykietą „Madam”, ale prywatnie pozwalał sobie na więcej - miał zwyczaj całowania jej w policzek. Tę niebywałą czułość Elżbieta zawsze przyjmowała z zadowoleniem. W 1971 roku Patrick Planket dowiedział się, że ma nowotwór. Przez cztery lata, nieustannie z odwagą i poczuciem humoru opierał się chorobie. Królowa Elżbieta II utrzymywała z nim stały kontakt. Po jego śmierci w 1975 roku nawet nie starała się ukrywać łez… Niektórzy sugerują, że Elżbieta II i Patrick Planket byli kochankami, a inne źródła podają, że Patrick był... gejem. Oficjalnie żadna z tych informacji nie została potwierdzona, wiadomo jednak, że królowa na swój sposób kochała Patricka - był jej oddanym przyjacielem, na którym zawsze mogła polegać. CZYTAJ TEŻ: Książę Filip nie żyje. Mąż królowej Elżbiety II miał 99 lat. Pałac wydał oficjalne oświadczenie Romanse królowej Elżbiety II - Harry Porchester Według zagranicznych źródeł królową Elżbietę II łączyła szczególna więź z lordem Harrym Porchesterem. Porchie, bo tak często zwracała się do niego Elżbieta II, był nadwornym koniuszym, któremu bezgranicznie ufała. Choć publicznie mówił do niej „Wasza Wysokość” to prywatnie pozwalał sobie na przezwisko królowej jeszcze z dzieciństwa „Lilibet”. Ich romans miał mieć miejsce w latach 60., a co niektóre źródła przypominają publikacje, które wówczas się ukazały. Dotyczyły one niebywałego podobieństwa księcia Andrzeja, syna królowej Elżbiety II i właśnie Harry’ego, ulubionego lorda królowej. Oczywiście żadne kompromitujące zdjęcie Elżbiety II i Harry’ego Porchestera, jeśli w ogóle takie istnieją, nigdy nie ujrzały nigdy światła dziennego. A przynajmniej oficjalnie nic o tym nie wiadomo. Wszystko bowiem dzieje się według zasady wyznawanej przez rodzinę królewską Wielkiej Brytanii, że „grzechem nie są czyny moralnie naganne, tylko nieostrożność sprawiająca, że dowiaduje się o nich świat”. CZYTAJ TEŻ: Książę Filip i królowa Elżbieta II byli małżeństwem 74 lata. Ich miłość przetrwała największe burze Źródła: Sally Redell Smith Elżbieta II Portret monarchini; Marek Rybarczyk Elżbieta II. O czym nie mówi królowa; Ingrid Seward Mój mąż i ja, Marek Rybarczyk Tajemnice Windsorów. 1/5 Copyright @Getty Images 1/5 Małżeństwo królowej Elżbiety II i księcia Filipa trwało nieprzerwanie od 74 lat. Aż do teraz... 99-latek zmarł. 2/5 Copyright @East News 2/5 Nie od dziś wiadomo, że książę Filip zdradzał królową. O jego partnerkach pisano wielokrotnie, a biografowie piszą wprost, że nie pozostawał obojętny na urodę znanych kobiet. Mówiono, że Elżbieta II w pełni poświęciła się wówczas służbie państwu. 3/5 Copyright @Getty Images 3/5 Niewielu jednak wie, że u swego boku przez lata miała mężczyzn, którzy gotowi byli zrobić dla niej wszystko. Królowa Elżbieta II miała słabość do nadwornych koniuszów... 4/5 Copyright @East News 4/5 Mimo to żaden skandal z jej udziałem nie ujrzał światła dziennego! 5/5 Copyright @Facebook @royal family 5/5 Wszystko bowiem dzieje się według zasady wyznawanej przez rodzinę królewską Wielkiej Brytanii, że „grzechem nie są czyny moralnie naganne, tylko nieostrożność sprawiająca, że dowiaduje się o nich świat” .